In 1682 werd dit gebouw in het eertijdse dorpscentrum opgetrokken in opdracht van Lanceloot Frans de Cordes, heer van Wichelen en Serskamp. Het deed toen dienst als schepenhuis en gildehuis voor de schuttersgilde Sint-Sebastiaan. Tot 1955 fungeerde het als gemeentehuis, momenteel is het exporuimte en vergaderlokaal.
Waar de gemeente in beeld komt, wordt vrijwel altijd een foto van het oud-gemeentehuis getoond. Het is de trots, de herkenning van Wichelen.
De in 1967 aangekondigde restauratiewerken werden van 1970 tot 1973 toch uitgevoerd, waarna de gemeente het links aanpalend grafmakershuisje aankocht, dat momenteel als lokaal fungeert van de Heemkring.
Het oud-gemeentehuis heeft een horizontaal symmetrische gevel en een met zand bezette en een door een fijne 19de eeuwse leuning bekroonde pui met dubbele bordestrap.
De zijtraveeën hebben rechthoekige met zandstenen afgezette kruisvensters met erboven het opschrift anno 1682.Op dezelfde hoogte werd een zandstenen basreliëf ingewerkt dat de marteling van Sint-Sebastiaan voorstelt. Zandsteenbanden lopen over de volledige gevel.
De middentravee stijgt uit in de vorm van een grote rechthoekige dakkapel. De bovenbouw van die kapel heeft een grote sokkel die door klauwstukken geflankeerd wordt en bekroond wordt door een segmentboogfronton waarop een gestileerde pijnappel prijkt. Onder de trap bevindt zich ‘den bak’, een gevangenis waar dronken lieden wel eens hun roes konden uitslapen. Voor het oud-gemeentehuis stond in de 19de eeuw ook een schandpaal, zoals dat nu bvb. nog in Berlare het geval is.
