Deze in 1983 heropgebouwde kapel was oorspronkelijk heel wat groter en stond op ’t Rotkouter op een kruispunt van wegen. Na het verval ervan schonken de eigenaars van de naastgelegen boerderij grond voor een nieuw bedehuisje, dat op initiatief van de landelijke verenigingen werd opgemetseld door Maurice De Mol.
Aan deze nieuwe kapel wordt nog elk jaar de laatste zondag van juli eucharistie gevierd.
De legende van de oorspronkelijke Sint-Annakapel verhaalt dat er al vroeg een bidhuisje op ’t Rotkouter stond met een miraculeus beeld erin. Op een nacht passeerden een paar dronkenlappen aan het kapelletje en ze gooiden de deur een eind in het veld. Het Sint-Annabeeldje wierpen ze 100 meter verder in de rootputten op het huidige buitengoed ‘De Wieë’, aan de toegang tot de wijk Hulst gelegen.
Toevallig kwam een boer daar de volgende ochtend zijn rattenkasteel uitlaten en hij zal het (houten) beeldje op het water zien drijven hebben en haastte zich om over dat mirakel te gaan vertellen. Onmiddellijk kwamen andere buren naar het mirakel kijken, maar het beeldje stond al op zijn vertrouwde plaats: een nieuw mirakel! Een Brusselse heer hoorde daarover en kwam er bidden voor zijn ziek kind en het kind genas. Uit dankbaarheid liet hij in 1889 een grote Sint-Annakapel op ’t Rotkouter bouwen. Van toen af werd er elk jaar op het feest van Sint-Anna – de laatste zondag van juli, dichtbij de feestdag van de H. Anna – een mis gelezen, een gewoonte die na het bouwen van de voetbrug over de spoorweg en de verwaarlozing van de voetweg die van daaruit naar de kapel liep, stilaan is weggedeemsterd met het bekende vervolg van het verval.
