Dit bedehuisje in neogotische stijl is gebouwd in opdracht van Fredericus Dalschaert, de landbouwer die er rechtover woonde in de tweede helft van de 19de eeuw. Door een epidemie werd zijn veestapel uitgedund, maar na een ingewilligde smeekbede liet hij deze H. Hart- en H. Antoniuskapel optrekken.
Deze wegkapel is gelegen op het T-kruispunt van de straat Boeygem met de veldweg naar Hulst, de Wichelse Dries, die over Boeygemkouter loopt. Het is een bakstenenkapel met een driezijdige sluiting onder een zadeldak, bedekt met kunstleien en twee zilverkleurige topkruisen.
De kapel is een typisch 19de-eeuwse uiting van volksdevotie, waar de bewoners bij het overlijden van een buur een rozenkrans kwamen bidden en tijdens de meimaand de kapel met bloemen versierden voor het rozenhoedje. Uiteraard speelden daarbij ook de sociale contacten een belangrijke rol, het was een gesproken dagblad voor het streeknieuws.
